Hace tiempo escribí estas breves líneas sobre "Ordet", que ahora mismo les recompongo y traduzco:
"Ordet" es un misterio dificilmente explicable. Es un film de diálogos e interpretaciones teatrales y solemnes que acaban aportando una dimensión extrañamente espiritual. Obra gélida como las aguas de los mares nórdicos, pero que esconde en su seno toda la intensidad de las emociones más primitivas, las que nos indican como actuar ante el amor o la muerte, "Ordet" está lleno de corrientes submarinas que despedazan las barreras defensivas de cualquier espectador inteligente. "Ordet" no se explica, "Ordet" se siente.
No, no, Harry.c, no se confunda: la frase puede ser irrespetuosa, pero no pedante. Ni siquiera es intolerante, al menos mientras no exprese malos deseos contra los idiotas.
Insisto en que la frase es irrespetuosa y pedante, pues se sirve del insulto para demostrar la educación cultural del autor, demostrando al mismo tiempo la falta de educación social.
Cierto que no expresa malos deseos. La pena es que tampoco exprese buenos deseos como, por ejemplo: 'Para los que prefieran a Lars Von Trier, recomiendo una lectura más atenta de la obra de Laughton'. Hay maneras y maneras.
No, no, Harry.c, es irrespetuosa (no le guarda respeto a los que crean que Lars von Trier es mejor que Carl Dreyer, y la comparación entre esos dos cineastas no es casual, por múltiples razones), pero no pedante. Nadie en su sano juicio podría considerar pedante encontrar en un blog de cine un elogio a Dreyer, un cineasta universalmente considerado como uno de los más grandes de todos los tiempos. Cualquier buen aficionado al cine, al cine en general, no a unos géneros o unas épocas en particular, ha visto alguna película de Dreyer o al menos conoce su nombre. No hay espacio, pues, para la pedantez, salvo que a usted también la parezca pedante hablar bien de Dickens o de Van Gogh, un suponer.
Por lo demás, con su referencia a Laughton, actor y director de una única película que adoro, ha demostrado usted que no se ha enterado de qué trata el post, hecho que no obstante no le ha impedido despotricar alegremente.
No he visto la película Ordet, de Carl Dreyer. Asimismo, tampoco me preocupé de los comentarios anteriores al mío. Sólo leí The Night Of The Hunter y tu frase despotricando contra algunos. De ahí mi posterior despotricar contra ti.
Sin embargo, qué importa de qué película o de qué autor hablaras? Lo que yo juzgo es tu actitud, no si una película es mejor o peor.
Es decir, no leyó usted nada, pero no dudó en arremeter contra una frase, sin entender si la conexión Dreyer-von Trier es gratuita o no, sin preocuparse por saber quien es Dreyer y su importancia en la historia del cine. Realmente, a usted no le importa nada el tema del que se está hablando, ni el contexto en el que se dice esa frase: sólo le interesa una palabra, Idiota, que como es obvio tampoco fue escogida por casualidad.
Usted se limita a mirar a su ombliguito de moral monjil que se asusta por "un insulto", prescindiendo de todo lo demás, que evidentemente no le interesa. Lee lo que le parece, interpreta lo que le parece, y acto seguido me llama intolerante, irrespetuoso, etc. Pues para usted la peseta, Harry.c. Le recomiendo vivamente que vaya más al cine.
Tranquilo hombre, reduce el café y aumenta la frecuencia de la tila en tu dieta.
Es completamente circunstancial los autores a comparar y las películas a comparar. Da absolutamente lo mismo. Sí, señor, da igual. Se trate de lo que se trate, la frase 'Bueno, siempre habrá algún idiota que prefiera a Lars von Trier.' te sitúa en un lugar muy bajo a nivel de diplomacia y relaciones sociales.
Se te ve que juzgas muy a la ligera a la gente. Llamas idiota a quien no conoces y a mí me dices tonterías como 'moral monjil'. Si me conocieras, jajajaja! Pero bueno, peor para ti. A mí no me incomoda.
Ay, ojalá pudiera ir más al cine. Desde que dejé Madrid, los cines en v.o. escasean por donde vivo: Galicia. Ahora hay en Santiago un ciclo anual que se llama Cineuropa donde todo es v.o. y hay gran variedad y calidad. Mientras tanto tiro de dvd: gran invento, con su v.o., sus subtítulos y su sonido en 5.1, stéreo o lo que corresponda.
Seguro que ni te imaginarías que tengo una buena colección de deuvedeses de Yasuhiro Ozu, de Charlie Chaplin, y que, entre mis pelis favoritas está Amanecer de F.W.Murnau. No, claro, tú ya te formaste un concepto de mí de idiota, monaguillo y fan de la saga de A Todo Gas. Pero hombre, por Dios, si seguro que tú y yo podíamos hasta ser buenos amigos!
No se preocupe usted por mis relaciones sociales, que no marchan nada mal, la verdad, teniendo en cuenta lo intolerante, irrespetuoso y pedante que soy. Y no, no me he formado ninguna opinión previa sobre usted, porque no suelo ocupar mis pensamientos con gente a la que no conozco.
¡Ah! Gracias por informarme de la existencia de ese magnífico ciclo llamado "Cineuropa", cuya existencia apenas conocía.
Oíches, Martín, a ver se fas por revisar iso das "obras gélidas como las augas de los mares nórdicos". Non farei ningún comentario ao respeuto. Pra que vexas...
O contexto descúlpate aparentemente. Pero a perorata Atlántico-Mediterráneo, tan traída, é un pouco cursi. Se podemos falar de luz, sen máis nin máis, xa abandonamos as ciencias brandas...
O fundamental, xa sabes, é que chamaches "idiotas" aos inocentes que, sen saber nada de Dreyer, consideran orixinal a Von Trier. E aí si que non hai desculpas que vallan até que llas pidas expresamente. Corrixe eses momentos de estupendeza ou acabarás substituíndo a Güeso...
Non, non, se non saben nada de Dreyer non poden preferir a Von Trier. Poderá gustarlles, pero se o prefiren é porque coñecen aos dous. De feito, da miña frase nin sequera cabe interpretar que "todos os" que prefiran a Von Trier son idiotas, senón que é moi posíbel que haxa algún que séndoo prefira ao autor de Idioterne.
Grazas polos seus consellos, que esquecerei coa soberbia que me caracteriza.
Só intento que non acabes sendo idiota no sentido orixinario grego, Martín. A túa frase é a seguinte: "Bueno, siempre habrá algún idiota que prefiera a Lars Von Trier". Tanto che gusta Carlos Boyero?
Tamén me preocupa que ninguén che teña advertido dúas ou tres obviedades:
1) o cine é literatura, filosofía, historia, arte, ciencias brandas e costumismo, entroutras cousas. Non se pode falar só de "cine". Ou si, para repetir o mesmo de sempre.
2) non hai santos na cultura. A erudición, nese sentido, é excluínte. Non serve. Convencer é infecundo, pero querer demostrar a bondade dunha película que che gustou pola vía de facer clínica coas túas filias e fobias é algo ridículo. Por que non probas a amosar a venalidade do teu gusto con rigor e honestidade, sen darte importancia?
3) Que Dreyer é infinitamente superior a Von Trier? Iso -como dis- é unha obviedade. Se é unha obviedade, ¿que aportas repetíndoa?
4)Algunhas soberbias tes, Martín, como todo o mundo. Dicir que non che interesa Fassbinder, e facer elexías con She wore a yellow ribbon, do teu amado Ford, é unha das máis grandes. E non lembres que grande era Ford, que xa o sabemos todos.
5) Como é posíbel-bel que, con todo o que sabes de cine, sosteñas ás veces semellantes tontadas? Falamos de mitomanía, iconoclastia, candidez, soberrbia e distancia intelectuás?
Ben estea que vexas Andrei Rublev, se non a viches. Inclúe tamén algo de Fassbinder e La hoz y el Martínez, talvez o mellor traballo en cine de Andrés Pajares...
Coas cursivas, Martín, non vas solucionar nada. Sen acritú...
irreal intauto, agradézolle moito o seu interese por min e eses consellos, dos que quizá non faga uso. Se acabo convertido nun idiota, no sentido etimolóxico ou no actual, é cousa miña. Boyero divírteme: disfruto lendo as súas arroutadas aínda que con frecuencia non comparto en absoluto os seus criterios (Tideland, por exemplo). Nin sequera sei se a el se lle pode considerar un "crítico", e a min moito menos, por suposto: máis ben coubera falar de movie-reviewers, de reseñistas que escriben sobre as películas que ven, el nun xornal importante, e eu desde un blog minúsculo e nun par de felices ocasións nese medio, "Vieiros", que a vostede non lle resulta alleo. A crítica, realmente, é outra cousa: é o que sae nos medios que lle dedican o tempo e o espazo que merece. Non son mellores nin peores, senón simplemente distintas.
O cine é cine, a literatura é literatura, e unha rosa é unha rosa. Cada un achégase ao cine coa bagaxe cultural que leva consigo, pero vostede sabe ben que de cine pódese falar perfectamente sen citar a René Char, da mesma maneira que se pode falar de poesía sen citar a Murnau. Pódese falar "só de cine", claro que se pode: falar de cine é falar de personaxes, das historias que lles acontecen e tamén dos recursos estéticos con que esas historias se nos contan. Pódese falar "só de cine", por suposto, sen pretender demostrarlle á xente as toneladas de libros que un leva lidos; pódese falar de cine botando man "só do cine", que é de seu complexo e variado dabondo como para que non precisemos de máis nada. Pódese: non digo que "se deba". Vostede escriba de cine como mellor crea oportuno, falando do que estime conveniente. É cousa súa, que a min non me preocupa: non son eu o que vai á súa páxina para lle dar consellos. A opinión, caso de tela, gárdoa para min e para os meus.
Ao punto "2" non lle vou responder porque non lle entendín nadiña, síntoo. Non entendín iso de "facer clínica", nin vexo que a erudición sexa excluínte (hai erudición ao citar a Dreyer, un dos cineastas máis recoñecidos da historia?), e tampouco captei ben iso da "venalidade do meu gusto". Importancia non me dou porque non a teño; simplemente expreso as miñas opinións libremente, sabendo que aquí non debo render contas ante ninguén. Nun blog podo permitirme dicir cousas que non se me ocurriría escribir en "Vieiros", por exemplo. Outra cousa é que as miñas opinións sexan viscerais, que me gusten moito as cousas que me gustan e que desprece aquelas cuxa calidade está moi por debaixo do que considero esixíbel.
As obviedades, que non o han de ser para todos, ás veces convén repetilas para que non se esquezan, ou simplemente para ubicar con claridade certas posicións. A vostede esa obviedade serviulle para acabar de formarse unha opinión sobre min, mesmo para tomarse a molestia de deixar por escrito a súa valoración. Algo aportou, xa: iniciou un pequeno debate arredor do tema "cómo se comenta unha película".
Algunhas soberbias terei, como todo o mundo (iso debe ser tamén unha obviedade, non si? E se é unha obviedade, ¿que aportas repetíndoa?). Eu non dixen que non me interesara Fassbinder, xamais dixen tal cousa. Interesar, de feito, interésame practicamente todo mentres non teña argumentos dabondo como para rexeitalo (e con frecuencia equivócome, claro). O que eu lle dixen é que non teño nada de Fassbinder e que non entra nos meus plans mercar ningunha película súa, fundamentalmente porque os cartos que eu emprego para adquirir filmes non son ilimitados e teño outras prioridades. Porque non hai ningunha película de Fassbinder que eu teña entre as miñas favoritas, simplemente iso. Porque se me ocorren ducias e ducias de filmes que mercaría antes que calquera de Fassbinder. E iso non revela desprezo por Fassbinder, senón o feito de que eu prefiro a outros. A Ford e a Dreyer, por suposto, pero tamén a Murnau, a Lang, a Wilder, a Wyler, a Ozu, a Mizoguchi, a Ray (Satyajit e Nicholas), a Erice, a Hawks, a Allen, a Godard, a Truffaut, a Chabrol, a Tavernier, a Buñuel... Establezo prioridades: coñece vostede a alguén que non o faga?
Ao das tontadas non lle vou responder: é unha opinión súa que obviamente non comparto. Alégrame que haxa xente que non opine coma vostede, que pasa por aquí moi a gusto e moi a miúdo, coincidindo comigo unhas veces e outras non, e emitindo comentarios que descobren novas visións sobre uns mesmos feitos. E non, non vin Andrei Rublev: son moitas as películas que quixera ver e non vin, e morrerei sen telas visto todas, con certeza. Esa lista non inclúe as que fixo Andrés Pajares, a quen xa coñezo demasiado. Establezo prioridades, unha vez máis: eu prefiro apostar por Jia Zhang-ke, de quen van facer un ciclo no CGAI alá pola primavera.
E as cursivas non solucionan nada, abofé, pero resultan tremendamente expresivas. Dito sexa sen acritú.
Non te anoxes, Martín. Viches máis pelis ca calquera dos que entramos aquí a verte. En tudo caso:
1)É o cine unha arte continxente? Explícase por si soa, de Artaud a Zulueta? Non, e aforrémonos as pedanterías ao respeuto, que xa levamos bastantes, a menos que desexes negalo. Síntoo pola parte que me toca, pero ningunha arte é continxente dun xeito xenérico.
2)Que viches de Fassbinder para consideralo inferior a -por exemplo- Erice, Chabrol ou Tavernier? Conste que o de situar a Erice ou Tavernier por riba dos moitos fasbínderes que hai en fassbinder faime bastante graza... e paréceme unha tontada, o que non quere dicir que o considere tonto a vostede. Lamento telo confundido neste sentido.
3)Ben sei que Vieiros é un medio serio onde os haxa. Por esa razón me deu por comentar películas do mellor xeito que se me ocorre: sen facer crítica, concepto rancio a penas nomeado. Outra cousa é a información: a súa maior virtude é o aseo, en todos os sentidos. Pero se os "comentarios culturais" deben ser rancios para constituíren "crítica", é dicir, para ser recoñecíbeis, estamos pirdidos.
4)O punto 2 paréceme importante, e négome a pensar que vostede non o entendeu "nadiña". Bótelle un ollo, que está clarete. Unha excesiva paixón pode resultar reduccionista. As prioridades, en arte, nunca están tan claras. Neste punto penso que a vostede se lle nota demais a formación científica, pero é un supoñer...
6)Sen acritú, sempre. Como favor presonal, pediríalle que non fose tan elitista... E que me informe, se pode, de onde podería atopar DIE DRITTE GENERATION, do maniaquiño alemán. Fíxenlle a encomenda a un amigo de Mandril, e na FNAC nasti de plasti...
Fágolle notar que tamén se lle nota a formación científica neses asertos de Ordet como "misterio difícilmente explicable". Películas haberá de Wajda e Zanussi con semellantes "aperturas críticas"...
unreal intauto, di vostede unhas cousas que -supoño- na súa cabeza estarán ben clariñas, pero desde logo na miña, como lector, non. Esas preguntas sobre se o cine é continxente ou non o é parécenme pallas mentais, se lle son sincero. Segue coa súa teima con Fassbinder, de quen pode mercar varios filmes na FNAC, preguntándonme a razón de que prefira a Erice, a Chabrol ou a Tavernier, como se fora unha rareza miña (e fala dos "moitos fassbínderes" como se o resto de cineastas citados foran seres cativiños unidimensionais). E por que prefire vostede a Fassbinder (non fai falta que responda, polo menos aquí)? Dos seus comentarios en "Vieiros" eu nunca fixen mención nos meus blogs, nin teño pensado facelo; vostede escriba como queira, que eu farei o mesmo (insisto: non son eu o que vai á súa páxina a darlle consellos). O que si considero unha parvada é que diga que a crítica é un concepto rancio. Vale que vostede crea que o seu é o mellor xeito de comentar unha película, pero de aí a desbotar o labor de xente tan diversa como Carlos F. Heredero, Esteve Riambau, Miguel Marías ou José Luis Losa, hai un pequeno abismo. As prioridades, en arte, están tan claras como noutras partes, e un está obrigado a establecelas constantemente, porque o noso tempo non é ilimitado, porque os nosos cartos tampouco, así que déixese de lerias. E a acusación de elitismo, vindo de alguén que leva días turra que turra preguntando por "Die Dritte Generation", resulta francamente divertida.
Se quere saber onde pode atopar esa peli de Fassbinder, pregúntelle a Google, que ese sábeo todo.
Non se trabuque, Martín, eu non lle pregunto nada, limítome a cuestionar algunhas das súas aseveracións.
Principalmente unha: chamar "idiotas" aos que non viron a Dreyer e aos que
-coñecendo a Dreyer- consideran superior a Von Trier. Cando todos eses figurantes serían simplemente "inocentes"... algo así fai de vostede un "idiota" no sentido non literal grego: inepto. Eu teño claro que non é un inepto, así que ten dúas opcións: ou sae do armario como macho alfa amante de Dreyer ou pide desculpas como as presonas. Que Dreyer a ten moito máis gorda que Von Trier é unha obviedade, pero non se poden defender as obviedades coma se un fose César Kasal, ¿non lle parece?
martín: non diga sandeces e pida perdón, home, que todo o mundo se equivoca de vez en cando. e amañe os accesos, que non hai forma de escribir neste post seu...
Ay, no me he enterado de nada u_u y tiene pinta de ser interesante lo que habláis.
Sólo digo una cosa de lo poco que he entendido: Ford es más grande que Fassbinder, del que me interesa su obra, y nunca es una obviedad repetir una y mil veces que la gente esté atenta a Dreyer y no tire cohetes por Trier, que no niego que para según quién tenga cierto interés, pero pasa un poco como con otros autores, como Paul Auster o Houllebecq, de los que se dice que son los favoritos de la gente que lee poco; pese a esto, yo los leo, pero no los sobredimensiono.
Algo de eso supongo que tiene el comentario de Martin al llamar "idiota" a quién sea que prefiera lo que sea. De todos modos: ya os vale reprochar, discutir, y hacer justificarse a alguien por algo así.
Ah, y sí, es una apreciación personal, por favor no me vengáis ahora a decirme que llamo inculto a nadie por leer a alguno de esos dos autores ni nada de eso, porque creo que no llevo esa intención.
eu escribo en calquera sitio, martín. é evidente que vosé non é parvo, nin demasiado vello, nin demasiado novo. non vive adoecido con ese garavanzo no cú? non se procupe: eu son medium, e a miña misión nesta vida é recuperar vontades perdidass. se é por agradecermo, só acepto paté de oca de fabricación ecolóxica (dentro do que cabe)e tinto francés, español (rioja gran reserva) ou galego (exclusivamente torna dos pasás). Boeno, e se me consigues DIE DRITTE GENERATION... puntito.
irreal, recoméndolle que lle pida a peli esa de Fassbinder ás corenta etnias minorizadas de Birmania, ou aos discípulos de Gilles Deleuze, que seguramente lle han de facer tanto caso coma min.
trabúcaste again, martín. tal como mo pos, seguro que as etnias esas ou os discípolos de delés ma consiguen antes ca ti, machiño, e mira que has vivir cerquiña... como sigas cuestionándote tan pouco vanche dar un cargo, nen.
Pero fica tranquilo: se consigo DIE DRITTE GENERATION farei por pasarcha. con volta, ollo.
xa dicía j.a. hernández les, esoutro gran cinéfilo, que o titeo "é a forma máis abxecta de relación social". seguro que se caen ben... bo nadal para ti, martín, que eu xa o levo posto.
El sistema de comentarios está a disposición de los lectores de
"the night of the hunter" exclusivamente para la publicación de
opiniones y comentarios relacionados con el contenido de este blog.
Cualquier texto publicado por medio del referido sistema no refleja
necesariamente la opinión del autor de este blog. Las opiniones e
informaciones publicadas en el sistema de comentarios son de autoría y
responsabilidad integral de los lectores que de él hicieran uso. El
autor de este blog se reserva el derecho de suprimir los comentarios y
textos que considere ofensivos, difamatorios, calumniosos,
prejuiciosos o de alguna forma perjudiciales a terceros. Textos de
carácter promocional o aparecidos en el sistema sin la debida
identificación del autor (nombre completo y dirección válida de
e-mail) también podrán ser eliminados.
